In de driedelige docureeks Liefste lijf neemt regisseur Nathalie Basteyns ons mee in het leven van vijf jonge mensen: Amalie (27), Elio (19), Yanni (21), Hannelore (22) en Pavitra (27). Allen worden zij in hun dagelijkse leven op een andere manier door hun eigen lichaam gedwarsboomd, toch gaan ze ondanks de fysieke en mentale strubbelingen volhardend vooruit. Zo tonen ze dat geen lichaam in de weg hoeft te staan van de doelen en dromen die ze najagen.
Amalie Kempeneer staat ondanks de blijvende fysieke en mentale pijn van een resistente tumor in de hersenstam met een blijvende glimlach in het leven. Ze zoekt in alles de schoonheid en straalt die zelf ook uit als influencer op de sociale media. Als positief rolmodel wil Amalie meer visibiliteit geven aan haar allesbepalende fysieke beperking die niet direct zichtbaar is. Elio Dumont is een jonge, welbespraakte transman die vier jaar geleden in transitie ging. Jarenlang voordien worstelde hij met gevoelens van genderdysforie en vandaag wil hij daarom jonge mensen zoveel mogelijk informeren, zodat er in de samenleving meer erkenning en begrip voor alle transgenders kan zijn. Yanni Serverius zag zijn leven overhoop gegooid toen hij vijf jaar geleden op weg naar school frontaal werd aangereden door een autobestuurder. Niet veel later moest hij zelf de beslissing nemen om een been te laten amputeren. Zijn grote doel is om ooit een dag weer gewoon te stappen, als ieder mens met twee benen. Pavitra Vandenhoven werd geboren in de provincie Bengali in India, zonder benen en met drie vingers aan haar linkerhand. Op jonge leeftijd werd ze door haar ouders uit Sint-Niklaas geadopteerd, waar ze vandaag zelfstandig woont en werkt. De stappen die ze neemt ondanks haar fysieke beperking zijn groot en ambitieus, want Pavitra wil wereldkampioen worden in het paraklimmen. Hannelore Van Reusel, die aan anorexia nervosa lijdt, vecht even moeizaam als moedig tegen de demonen van haar eetstoornis. Met de mentale steun van Nathalie en met haar eigen tere lijf probeert ze reuzenstappen te zetten naar een leven dat meer leefbaar is.
Met dit vijftal gaat regisseur Nathalie Basteyns (53), zelf gediagnosticeerd met MS, mee langsheen een paar etappes van hun levenspad. Ze laat zich inspireren door de moed en energie van de jonge vijf, maar wordt, afgeremd door haar eigen lijf en een rolstoel, als regisseur tegen wil en dank ook zelf een personage in deze mooie reeks over veerkracht en aanvaarding.
